Kinderverdriet

Gisteren werd in de klas de verjaardag van Groot Ventjes vriendje A. gevierd. Als de school uit is, loopt Groot Ventje wat te treuzelen, eindelijk stapt hij naar A. toe en vraagt: 'Wanneer is jouw feestje?' Ik hoor en zie het antwoord als een koude douche over hem heen vallen: 'Dat is al geweest hoor.' Een tel later heb ik een hoopje ellende in mijn armen: vriendje A., door Groot Ventje sinds zijn eerste schoolweken beschouwd als zijn beste vriendje, heeft hem niet uitgenodigd. Tranen, 'ik ben blijkbaar zijn vriend niet meer', 'ze zijn misschien vergeten te zeggen dat ik uitgenodigd was': puur, onversneden verdriet. Ik neem hem in mijn armen en voel zijn pijn door mijn hart snijden.

Moederdag #5 >< Op de terugweg

... zagen we bij valavond hoe een luchtballon een plekje zocht om te landen. Wij parkeerden op een landwegeltje en liepen door het veld naar de ballon. Klein Ventje was onder de indruk, toen we thuiskwamen vertelde hij er nog over: 'Wij bajon kijke. Bajon omver gevalle. Bajon plat.'

Moederdag #4 >< Naar de eigen mama

Moederdag #3 >< Lui verwend

Moederdag is ook 's ochtends vroeg al wakker zijn, maar doen alsof je nog slaapt en even later op de tippen van je tenen naar het raam lopen, de gordijnen opentrekken, het zonlicht en de frisse ochtendlucht naar binnen laten stromen en met een boek weer in bed gaan liggen, terwijl van beneden geluiden doordringen die erop wijzen dat er iets op handen is.

Moederdag #2 >< Lief verwend

Moederdag #1 >< Lekker verwend

Winnen en verliezen

Groot Ventje en Klein Ventje houden wedstrijden. Van het hek naar de deur, van de deur naar het hek, en weer terug, en weer en weer. Groot Ventje met zijn snelle kleuterbenen op zijn step, Klein Ventje met zijn peuterbeentjes achter een klein plastic Hema-grasmaaiertje: het is een ongelijke strijd. Groothartig laat Groot Ventje zijn broertje winnen: 'Ja! Jij bent gewonnen, Klein Ventje! Goed van jou! En ik ben tweede! En om te spelen was er nog een derde onzichtbaar mannetje en die heeft dus verloren!'

Keuze

Gisteren zaten de zomeraanbiedingsbrochures van WPG Uitgevers bij de post. Ik zit er aan tafel in te bladeren, Klein Ventje kijkt met een half oog mee. Plots wijst hij naar een prent en roept opgewonden: 'Ikke dat kiezen!'
Ik glimlach. Een nieuwe dichtbundel van André Sollie, met illustraties van hemzelf: geen slechte keuze, Klein Ventje. Mama kijkt er ook al reikhalzend naar uit.

Feestelijk, lekker, zomers en snel

Feestelijk, lekker, zomers en snel: zo'n gerecht leek me ideaal om de verjaardag van Mijn Liefste te vieren, op een dag dat we vooral veel buiten van het mooie weer wilden genieten en ik dus geen uren achter het fornuis wilde staan. Deze citrusvruchtenpasta met scampi's voldeed aan alle voorwaarden.

Nodig:
1 dl olijfolie
scheutje olijfolie met citroen
knoflook
gepelde scampi's
peper, zout
2 dl sinaasappelsap
koriander
citrusvruchtenpasta

Verwarm de olijfoli met knoflook.
Doe er een scheutje olijfolie met citroen bij.
Voeg wanneer de olie heet is, de gepelde scampi's toe en laat ze even op hoog vuur bakken.
Kruid met peper en zout.
Blus met ongeveer 2dl sinaasappelsap en laat de scampi's nog enkele minuten verder sudderen.
Voeg minstens 4 eetlepels gehakte koriander toe (meer kan naar eigen smaak).
Kook de citrusvruchtenpasta in beetgaar.
Schik de pasta en de scampi's op een bord. Lepel er de fruitige koriandersaus bovenop en versier met enkele blaadjes koriander.

Smakelijk!

Kleuternaïviteit

Groot Ventje is een Cars-fan.
In Cars figureren niet alleen raceauto's, takelwagens enz., neen ze hebben er ook een boom car, of zoals Groot Ventje het wat vriendelijker uitdrukt, een muziekautootje.
Laten wij nou ook een muziekautootje hebben.
Vanaf het ogenblik dat de eerste lentezon zich laat zien tot laat in oktober passeert het elke avond vier keer onze deur. Dat komt ervan als je aan een kruispunt woont.
De meesten van ons kennen het autootje onder een andere naam, maar voor Groot Ventje is het, geheel Carsgewijs, het 'muziekautootje'.
Vanwege het ontieglijk late uur van voorbijrijden laten we dat ook maar zo.
Meestal horen we het, maar enkele dagen geleden wilde hij het muziekautootje zien.
Het geluid kwam steeds dichterbij, en het toeval wou dat onze overburen het autootje al van ver gebaarden dat het moest stoppen.
Laat dit soort autootjes nou de eigenaardige eigenschap bezitten dat bij het afremmen ook de muziek stopt.
Het autootje draaide dus geluidloos het kruispunt op.
'O kijk!' riep Groot Ventje. 'Een ijskarretje! Maar wat blijft het muziekautootje nou?'

Verjaardagsweekend

Zomers weekend

To be continued

Groot Ventje wil tot één miljoen tellen.
Hij is daarstraks in de auto begonnen, heeft in de winkel verdergeteld en is nu 1224...

Het is goed je plaats te kennen

Gisteren, bij het naar huis rijden van school, zei Groot Ventje: 'Ik ben zo moe van een hele dag na te denken.'
Ik: 'Moeten jullie dan zoveel nadenken?'
Groot Ventje: 'Nee, dat moet niet, maar ik denk de hele dag na.'
Ik: 'En waaraan denk je dan?'
Groot Ventje: 'Aan alles.'
Ik: 'Wow, dat is wel veel. Heb je dan ook aan mij gedacht?'
Groot Ventje: 'Nee, mama, ik bedoel dat ik aan belangrijke dingen denk.'

Berdie toe joe

Zondag was het feest. Sindsdien loopt Klein Ventje hier de hele tijd 'In de lolieja' en 'Berdie toe joe' te zingen.

Dokter! Dokter!

Groot Ventje gloeit en voelt zich belabberd. Gelukkig was er snel een dokter ter plaatse.

Zomertijd

De zomertijd is geen uitvinding van een Mens Met Kinderen.
Mensen Met Kinderen laten niet zomaar een kostbaar uurtje slaap in het niets verdwijnen.
Mensen Met Kinderen denken er niet aan te raken aan het dag- en nachtritme van kinderen.
Mensen Met Kinderen zuchten eens diep als ze lezen dat het weer zover is.

Moeilijke keuze

Groot Ventje, ziek op de bank, en ik kijken naar het begin van de uitreiking van de Gouden Uil. Ik leg hem uit dat dat een prijs is voor het mooiste boek van het afgelopen jaar, en vraag hem of hij ook een lievelingsboek heeft. Neen dus: 'Ik raak daar altijd zo van in de war. De ene keer is dit mijn lievelingsboek en de andere keer dat. We hebben ook zoveel boeken.'

De jury van de Gouden Uil Jeugdliteratuurprijs had het een pak makkelijker, ze had haar keuze drastisch beperkt. Maar met de uiteindelijke winnaar, Linus van Mieke Versyp, Sabien Clement en Pieter Gaudesaboos ben ik wel érg blij. Meer op Vertel eens.

[Wijvenweek] Onbegrijpelijk

Wat mannen niet begrijpen, vraagt de Wijvenweek zich vandaag af.
Wat Mijn Liefste niet begrijpt, bijvoorbeeld, is dat ik naar het afscheid van Hugo Claus wil kijken, terwijl ik bij voorbaat al weet dat ik daar verdrietig van word.

Vaar wel

De eenvoudige houten kist, met slechts één rode roos erop, in het midden van de scène, op een draagbaar van rode rozen, op een rood tapijt, en daarachter een grote foto van 'de Meester': in het weelderige decor van de Bourla is op een mooie, ingetogen en waardige manier afscheid genomen van Hugo Claus.

Ingetogen, maar emotioneel. 'Louter en alleen omdat de keuze van zijn levenseinde niet de hunne is, komen ze weer van onder de plaveien gekropen en spuien hun laffe gal. De eigen morele superioriteit celebreren boven het lichaam van een geliefde dode is geen heldendaad. Meneer de kardinaal: schaam je', zei Erwin Mortier. Maar vooral, Cees Nooteboom: 'Vaar wel, lieve vriend, en ik vraag je maar één ding: kom vooral veel spoken.'

Het laatste woord was aan Hugo Claus zelf, in een televisieopname waarin hij een sonnet voordraagt, zelfverzekerd als altijd. Na het gedicht kijkt hij wat onzeker, zoekend in het rond. Minutenlang kijkt hij weifelend de Bourla in. Een aangrijpend, ijzersterk beeld. Vaar wel.

Liefde en diplomatie

Klein Ventje zegt: 'Ikke papasjonge.'
Klein Ventje zegt: 'Ikke mamaskindje.'

[Wijvenweek] Het leven zoals het is, met kinderen

Nog eenmaal

Nog eenmaal om precies te zijn
zou ik een kind willen baren

het ritueel van de ogenblikken
in mij opslaan
als in een gouden kooi

het lichaam dat zich opent
om zwijgend dicht te gaan
in de trance
van het afgebakend moment.

Te weten dat ik
vrouw ben en niet zomaar
vermoeid van steeds weer
stappen over zebrapaden
met kinderen in donker
uniform en boekentassen
vol verzamelingen.

Straks de quiche lorraine
op tafel en schoenen poetsen
voor het vertrek
de brooddoos met het gebakje
het springtouw
voor de middagpauze.

Nog eenmaal wil ik
wakker worden
met het weke lijfje
aan mijn weke mond.

Het hart
op het hart.

(Jo Gisekin)

Neen, dit is géén aankondiging. Dit is herkenning, dit is het leven zoals het is, mét kinderen. Met het stappen over zebrapaden en de boekentassen en de knikkers en de pasta en de jassen en mutsen en de brooddoos vol boterhammen en een koek. En de vermoeidheid. En met het weemoedig terugdenken aan die eerste wonderlijke momenten en het wellicht altijd durende onbestemde verlangen en het weke gevoel bij het zien van een bolle buik of een pril minimensje.

[Wijvenweek] Biologische klok

Een kinderwens: ik had ze niet. Echt niet, zelfs geen greintje ervan. Het fenomeen was me volslagen vreemd.
Ik zag hoe ze binnendrong in de geesten en de lijven en de levens van vriendinnen, ik zag met stijgende verbazing hoe ze zich meester maakte van hun doen en denken, ik stond erbij en ik keek ernaar, maar voor mij hoefde het niet. Ik genoot van kinderen van familie en vrienden als ze in de buurt waren, ik genoot van mijn eigen leventje als ze weer uit de buurt waren. Een perfecte combinatie.
'Toen draaide de wind, er verschoot een ster, de maan was rond'*, ik sloot even de ogen en toen ik ze weer opendeed, was ze daar: een Kanjer van een Kinderwens. Ik werd week bij het zien van babykleertjes, werd overspoeld door een warme gloed bij het zien van een mama die haar kind tegen zich aandrukte, ja, ik voelde zelfs een steek van jaloezie bij het zoveelste kraambezoek. Ik, de notoire kinderwensloze, ik Wilde Een Kind. En ik had geluk: ik kreeg er twee.

* Imme Dros, Van een vrouw die een huisje bouwde in haar buik.

Kinderen

Groot Ventje: 'Jullie worden pas oma en opa als Klein Ventje of ik kindjes krijgen he?'
Ik: 'Ja.'
Groot Ventje: 'En als ik geen kindjes krijg?'
Ik: 'Waarom zou je geen kindjes krijgen?'
Groot Ventje: 'Er zijn al zoveel mensen op de wereld, en als die allemaal kindjes krijgen dan komen er toch veel te veel kindjes en dan is er geen plek genoeg voor al die kindjes en mensen.'

Feest!

Het feest met de oma's, opa's, ooms, tantes, neefjes en nichtjes staat er nog aan te komen, maar vanavond hebben we het alvast met ons viertjes feestelijk gemaakt. Een klein pakje, een ballon, mooie felicitatiekaarten, pannenkoekjes, chocolademelk, cake, kaarsjes en liedjes: Klein Ventje glunderde en glom. Zo eenvoudig kan geluk zijn.