Na de sneeuw

De laatste sneeuw?

Met de dooi in het vooruitzicht gooiden we alle plannen om, verlieten ons vlakke veldenland en trokken naar oma en opa Landen, waar de hellingen steil zijn en de slee naar beneden roetsjt. Meteen goed voor veel plezier, geschater, rode wangen en koude voeten.

Ondertussen #6 >< Met de Japanse slag

Het was zondag, dit moet Europa zijn.

Moederdag #5 >< Op de terugweg

... zagen we bij valavond hoe een luchtballon een plekje zocht om te landen. Wij parkeerden op een landwegeltje en liepen door het veld naar de ballon. Klein Ventje was onder de indruk, toen we thuiskwamen vertelde hij er nog over: 'Wij bajon kijke. Bajon omver gevalle. Bajon plat.'

Moederdag #4 >< Naar de eigen mama

Moederdag #3 >< Lui verwend

Moederdag is ook 's ochtends vroeg al wakker zijn, maar doen alsof je nog slaapt en even later op de tippen van je tenen naar het raam lopen, de gordijnen opentrekken, het zonlicht en de frisse ochtendlucht naar binnen laten stromen en met een boek weer in bed gaan liggen, terwijl van beneden geluiden doordringen die erop wijzen dat er iets op handen is.

Moederdag #2 >< Lief verwend

Moederdag #1 >< Lekker verwend

Verjaardagsweekend

Zomers weekend

Zomertijd

De zomertijd is geen uitvinding van een Mens Met Kinderen.
Mensen Met Kinderen laten niet zomaar een kostbaar uurtje slaap in het niets verdwijnen.
Mensen Met Kinderen denken er niet aan te raken aan het dag- en nachtritme van kinderen.
Mensen Met Kinderen zuchten eens diep als ze lezen dat het weer zover is.

[Wijvenweek] Het leven zoals het is, met kinderen

Nog eenmaal

Nog eenmaal om precies te zijn
zou ik een kind willen baren

het ritueel van de ogenblikken
in mij opslaan
als in een gouden kooi

het lichaam dat zich opent
om zwijgend dicht te gaan
in de trance
van het afgebakend moment.

Te weten dat ik
vrouw ben en niet zomaar
vermoeid van steeds weer
stappen over zebrapaden
met kinderen in donker
uniform en boekentassen
vol verzamelingen.

Straks de quiche lorraine
op tafel en schoenen poetsen
voor het vertrek
de brooddoos met het gebakje
het springtouw
voor de middagpauze.

Nog eenmaal wil ik
wakker worden
met het weke lijfje
aan mijn weke mond.

Het hart
op het hart.

(Jo Gisekin)

Neen, dit is géén aankondiging. Dit is herkenning, dit is het leven zoals het is, mét kinderen. Met het stappen over zebrapaden en de boekentassen en de knikkers en de pasta en de jassen en mutsen en de brooddoos vol boterhammen en een koek. En de vermoeidheid. En met het weemoedig terugdenken aan die eerste wonderlijke momenten en het wellicht altijd durende onbestemde verlangen en het weke gevoel bij het zien van een bolle buik of een pril minimensje.

Okola! Okola!

Het was de meest gehoorde kreet dit weekend, uit de mond van Klein Ventje: 'Okola! Okola!'
Telkens weer klonk het opgewonden en verrukt.
Het was een fijn paasweekend.

Lente in februari

Snel naar de kinderkapper, gewandeld in het Groot Begijnhof, verse voorjaarslucht opgesnoven, de stad in, lekker gegeten bij Le Pain Quotidien, door de stad gelopen, in de Sint-Pieterskerk omhoog gekeken naar de gewelfde plafonds en de schitterende ramen, kleertjes gekocht, geravot in de speeltuin: zo simpel en heerlijk kan een prille lentedag zijn.

Stil maar

'Tobie wou dat hij wakker kon worden uit deze nachtmerrie, bij zijn ouders in bed duiken en het op een huilen zetten... Hij wou dat ze hem in zijn pyjama zouden meenemen naar de keuken, waar nog licht brandde, en dat hij dan een beker lekker warm honingwater zou krijgen, met een paar koekjes erbij, en dat ze hem zouden troosten: "Stil maar, lieverd, het was maar een nare droom."'

(Timothée de Fombelle, Tobie Lolness. Op de vlucht)

Slapen is hier de laatste tijd een issue, niet meer, niet minder. Zelf vat ik moeilijk de slaap, Klein Ventje, een immer goede slaper, begint te experimenteren met het naar bed gaan, en Groot Ventje grijpt elke reden aan om er weer uit te komen, van 'de storm wordt alsmaar harder' tot 'ik heb een nare droom gehad' (twee volle minuten na het naar bed gaan), van 'ik heb zo'n reuzehonger' (niet te stillen met boterhammen, enkel met een lekker koekje) tot 'mijn neus heeft het zo koud' (in een lekker warme kamer, weggedoken onder een dekbed én een een fleecedeken). Vaak hoort er een iet of wat bedremmelde blik bij. Maar enkele avonden geleden was het écht zoals in het bovenstaande fragment. Snel de drijfnatte pyjama uitgetrokken, bezwete lijfje gedroogd, nieuwe pyjama aangetrokken, haren gedroogd, flesje warme melk gemaakt, lekker koekje gehaald, en met zijn tweetjes onder een warme plaid even op de bank gedoken, lekker dicht tegen elkaar aan: warmte en nabijheid, meer moet dat niet zijn. Even later kon Mijn Liefste Groot Ventje behoedzaam in zijn armen nemen en naar boven brengen, naar zijn eigen warme bed.

Kerstvakantie #19 >< Ontbijt op bed

Kerstvakantie #18 >< Onvermijdelijk

Kerstvakantie #17 >< Verwend

... en pakjes!

Kerstvakantie #16 >< Lekker feest

Gelukkig horen er bij al dat gefeest ook allerlei lekkere hapjes...

Kerstvakantie #15 >< En nog...