De echte Pooh

Klein Ventje snuffelt in de boekenrekken in mijn werkkamer en haalt er een klein boekje over Winnie-the-Pooh uit. Aandachtig bekijkt hij de tekeningen van E.H. Shepard, zegt dan: 'Nu ga ik de letters lezen. Hier staat: ze spelen allemaal in het gras. En hier staat: Pooh en Knor zitten in het gras. En deze letters zeggen: er komen bijen uit de boom. En hier staat: Pooh zoekt honing in de kast. Dat is zo, want dat is bij de echte Pooh ook zo.'

Vliegen

Klein Ventje speelt met een vliegtuig, laat het op de grond vallen.
Groot Ventje: 'Kijk uit, je laat het vallen.'
Klein Ventje: 'Nee hoor, ik probeer het in de lucht te zetten om te vliegen, maar het lukt niet.'

De natuur

Als Groot Ventje en ik thuiskomen van school vraagt hij waarom papa eigenlijk altijd later thuiskomt. Dat scholen vroeger uit zijn dan het werk van grote mensen, leg ik uit. Dat dat eigenlijk een beetje dom is, want de kinderen moeten wél afgehaald worden. Even blijft het stil, en dan: 'Maar de natuur heeft er wel voor gezorgd dat er oma's en opa's zijn die de kinderen kunnen afhalen!'

Echo

'Nee hoor, nu eventjes niet,' hoor ik Klein Ventje antwoorden aan Groot Ventje, die hem net heeft gevraagd een stuk speelgoed te pakken. 'Ik heb geen tijd!'

Kleur

'Als je blauw en groen mengt, krijg je appelblauwzeegroen,' zegt Groot Ventje. 'En weet je wat je krijgt als je geel en groen mengt? Appelgeelbananengroen!'

Nee heb je...

Ontbijt.
Klein Ventje, 's ochtends geen grote eter, heeft net een boterham op en Mijn Liefste vraagt of hij klaar is.
Klein Ventje: 'Nee-ee.'
Mijn Liefste: 'Wat wil je dan nog hebben?'
Klein Ventje, vragend en het hoofd wat schuintjes: 'Een chocolade punnikje?'

Moederdag #5 >< Op de terugweg

... zagen we bij valavond hoe een luchtballon een plekje zocht om te landen. Wij parkeerden op een landwegeltje en liepen door het veld naar de ballon. Klein Ventje was onder de indruk, toen we thuiskwamen vertelde hij er nog over: 'Wij bajon kijke. Bajon omver gevalle. Bajon plat.'

Winnen en verliezen

Groot Ventje en Klein Ventje houden wedstrijden. Van het hek naar de deur, van de deur naar het hek, en weer terug, en weer en weer. Groot Ventje met zijn snelle kleuterbenen op zijn step, Klein Ventje met zijn peuterbeentjes achter een klein plastic Hema-grasmaaiertje: het is een ongelijke strijd. Groothartig laat Groot Ventje zijn broertje winnen: 'Ja! Jij bent gewonnen, Klein Ventje! Goed van jou! En ik ben tweede! En om te spelen was er nog een derde onzichtbaar mannetje en die heeft dus verloren!'

Keuze

Gisteren zaten de zomeraanbiedingsbrochures van WPG Uitgevers bij de post. Ik zit er aan tafel in te bladeren, Klein Ventje kijkt met een half oog mee. Plots wijst hij naar een prent en roept opgewonden: 'Ikke dat kiezen!'
Ik glimlach. Een nieuwe dichtbundel van André Sollie, met illustraties van hemzelf: geen slechte keuze, Klein Ventje. Mama kijkt er ook al reikhalzend naar uit.

Kleuternaïviteit

Groot Ventje is een Cars-fan.
In Cars figureren niet alleen raceauto's, takelwagens enz., neen ze hebben er ook een boom car, of zoals Groot Ventje het wat vriendelijker uitdrukt, een muziekautootje.
Laten wij nou ook een muziekautootje hebben.
Vanaf het ogenblik dat de eerste lentezon zich laat zien tot laat in oktober passeert het elke avond vier keer onze deur. Dat komt ervan als je aan een kruispunt woont.
De meesten van ons kennen het autootje onder een andere naam, maar voor Groot Ventje is het, geheel Carsgewijs, het 'muziekautootje'.
Vanwege het ontieglijk late uur van voorbijrijden laten we dat ook maar zo.
Meestal horen we het, maar enkele dagen geleden wilde hij het muziekautootje zien.
Het geluid kwam steeds dichterbij, en het toeval wou dat onze overburen het autootje al van ver gebaarden dat het moest stoppen.
Laat dit soort autootjes nou de eigenaardige eigenschap bezitten dat bij het afremmen ook de muziek stopt.
Het autootje draaide dus geluidloos het kruispunt op.
'O kijk!' riep Groot Ventje. 'Een ijskarretje! Maar wat blijft het muziekautootje nou?'

To be continued

Groot Ventje wil tot één miljoen tellen.
Hij is daarstraks in de auto begonnen, heeft in de winkel verdergeteld en is nu 1224...

Het is goed je plaats te kennen

Gisteren, bij het naar huis rijden van school, zei Groot Ventje: 'Ik ben zo moe van een hele dag na te denken.'
Ik: 'Moeten jullie dan zoveel nadenken?'
Groot Ventje: 'Nee, dat moet niet, maar ik denk de hele dag na.'
Ik: 'En waaraan denk je dan?'
Groot Ventje: 'Aan alles.'
Ik: 'Wow, dat is wel veel. Heb je dan ook aan mij gedacht?'
Groot Ventje: 'Nee, mama, ik bedoel dat ik aan belangrijke dingen denk.'

Berdie toe joe

Zondag was het feest. Sindsdien loopt Klein Ventje hier de hele tijd 'In de lolieja' en 'Berdie toe joe' te zingen.

Moeilijke keuze

Groot Ventje, ziek op de bank, en ik kijken naar het begin van de uitreiking van de Gouden Uil. Ik leg hem uit dat dat een prijs is voor het mooiste boek van het afgelopen jaar, en vraag hem of hij ook een lievelingsboek heeft. Neen dus: 'Ik raak daar altijd zo van in de war. De ene keer is dit mijn lievelingsboek en de andere keer dat. We hebben ook zoveel boeken.'

De jury van de Gouden Uil Jeugdliteratuurprijs had het een pak makkelijker, ze had haar keuze drastisch beperkt. Maar met de uiteindelijke winnaar, Linus van Mieke Versyp, Sabien Clement en Pieter Gaudesaboos ben ik wel érg blij. Meer op Vertel eens.

Liefde en diplomatie

Klein Ventje zegt: 'Ikke papasjonge.'
Klein Ventje zegt: 'Ikke mamaskindje.'

Kinderen

Groot Ventje: 'Jullie worden pas oma en opa als Klein Ventje of ik kindjes krijgen he?'
Ik: 'Ja.'
Groot Ventje: 'En als ik geen kindjes krijg?'
Ik: 'Waarom zou je geen kindjes krijgen?'
Groot Ventje: 'Er zijn al zoveel mensen op de wereld, en als die allemaal kindjes krijgen dan komen er toch veel te veel kindjes en dan is er geen plek genoeg voor al die kindjes en mensen.'

Zelfkennis

Na vroeg op de ochtend tig keer 'Nee nee!' te hebben gehoord, zegt Mijn Liefste tegen Klein Ventje: 'Jij bent een eigenwijs konijn!'
Waarop Klein Ventje heel beslist antwoordt: 'Ikke nie konijn.'
'Wat ben jij dan wel?' vraag ik lachend.
Het antwoord gaat vergezeld van een stralende glimlach: 'Een kapoen!'

Narratieve volgorde

Voorleestijd. Ik neem een boek - Afrika achter het hek, in dit geval -, Groot Ventje knuffelt dicht tegen me aan. 'Wel bij het begin beginnen hoor,' zegt hij.
'Ja, dat was ik wel van plan,' antwoord ik. 'Het zou maar gek zijn als ik met het einde zou beginnen.'
'Ja, stel je voor,' zegt Groot Ventje, 'dat je dan bijvoorbeeld zou lezen: ze was helemaal in de war. Dan zou je niet eens weten over wie dat gaat en wat er gebeurd was.'

Telefoongesprek

Groot Ventje logeert bij oma en opa L.
Dan bellen we wel eens.
Zomaar.
Of beter, om het plezier van het horen van zijn stem.
Daarnet vertelde hij dat hij naar de kermis was geweest en een ijsje had gegeten.
'Da-ag mama,' klonk het ten slotte.
'Dag Groot Ventje.'
'Dahaaaag!'
'Dag lieverd.'
'Dag mama!'
'Da-ag schat.'
'Dag mama', heel beslist nu.
Ik had nog niet neergelegd, of de telefoon rinkelde opnieuw.
Een beteuterd klinkend Groot Ventje: 'Mama, ik wilde je wel nog een zoen geven door de telefoon hoor!'
Gevolgd door een fijn smakgeluid.
'Dag mama!'
'Dag Groot Ventje!'
'Nu ga ik echt neerleggen hoor!'
'Da's goed dat je dat zegt Groot Ventje. Da-ag!'
'Nee mama, ik ging nu écht neerleggen!'

Toegeving

Nadat Klein Ventje enkele malen met een speelgoedautootje op Groot Ventje heeft geklopt en het desbetreffende voorwerp vervolgens is verwijderd, volgt een oorverdovende huilbui. Onterecht, vindt, Groot Ventje: 'Eigen schuld... maar omdat je nog zo klein bent zal ik niet zeggen: dikke bult.'